FEIJENOORDSE MEESTERS

Boekenbespreking door Rob Schippers

 

Hans Fictoor: Ter nagedachtenis Treinramp Harmelen 8 januari 1962, 122 blz., 77 foto’s en documenten, staand A5 formaat, uitgegeven in eigen beheer. Prijs E 22,25 incl. verzendkosten.

 

 

Pieter Fictoor (†).

 

Wie zich heeft verdiept in ’s lands zwaarste treinramp ooit, komt de naam van de auteur niet onbekend voor. Het is dan ook de zoon van één van de twee bij deze ramp betrokken en omgekomen machinisten. Deze
recensent was dan ook benieuwd, hoe deze direct betrokkene en medeslachtoffer nu op de ruim 46 jaar oude gebeurtenissen zou terugkijken.

 

Het boek begint met de beschrijving van de gang van zaken in het gezin van machinist Pieter Fictoor op de avond, voordat hij vroeg moest opstaan voor het rijden van zijn dienst Rtd 3, aanvang 5.40 uur.

Daarna wordt de lezer meegenomen naar de dagen van de ramp en die direct daarna, nog steeds gezien vanuit de auteur, dit afgewisseld met schetsen van andere familieleden van drie generaties en hun wel en wee voor, tijdens en na de ramp. Een en ander is geplaatst in een Nederlands en Rotterdams tijdsbeeld. Wie kan zich niet voorstellen, dat Pieter Fictoor op het eind van het stoomtijdperk met zijn stoomloc het drukke Marconiplein overstak, op weg van of naar de toen nog bruisende havengebieden?

 

Het accent ligt zwaar op het familiegebeuren in relatie tot de ramp en ook daar buiten, maar zo heeft de auteur het boek ook bedoeld. De auteur, toen 18 jaar jong, verzamelde destijds krantenberichten. Kleinere en grotere feitelijkheden sluiten dus niet altijd naadloos aan bij hetgeen R.T. Jongerius aangeeft in zijn werk “Spoorwegongevallen in Nederland 1839 - 1993” op basis van officiële onderzoeks­documenten. Wie zoekt naar een getrokken trein en een trein van zes bakken mat ’46 komt bedrogen uit. De recensent kan zich persoonlijk herinneren, dat destijds in de pers sprake was van “de blauwe” en “de groene trein”; in dit werk vind je dat dus ook terug.

 

Wat voor de tekst geldt, geldt ook voor de foto’s en documenten. Het zwaartepunt ligt op familiezaken van de auteur. Het authentieke dienstkaartje van de door vader Fictoor nooit voltooide dienst Rtd 3 is een ontroerend grensgeval. Voor wie het nog niet wist: Fictoor had aan het ongeval geen enkele schuld.

 

Het boek is een regelrechte afrader voor de monomane treinhobbyist. Wie zich stoort aan de onjuist getekende sporensituatie in Harmelen, de (“volgens Jungerius”) onjuist weergegeven naam van de andere, schuldige, machinist en het ontbreken van materieelnummers, moet “Jongerius” ter hand nemen.

Wie zich, al dan niet door eigen lotgevallen, zich wil verdiepen in de zielenroerselen van een toen direct betrokken jongeling, die zijn vader verliest, zal zich goed in de beschrijvingen kunnen verplaatsen.

Het boek is in eigen beheer uitgegeven, wat financieel niet eenvoudig is. Dit verdient ondersteuning door de aanschaf van een exemplaar. Dat kan door de overmaking van het bovenstaande bedrag op rekening 1283061 ten name van H.Fictoor te Purmerend.