FEIJENOORDSE MEESTERS

De laatste trein!

 

(Tekst en foto's Ben van Wevering)

 

Het is donderdag 4 juni 1998 en de herstructurering van Katendrecht is in volle gang. Van de 1,8 km lange Maashaven, ooit de groots gegraven haven ter wereld, is alleen de laatste 800 meter (op de punt van Katendrecht) nog in gebruik bij het Havenbedrijf HANNO voor de op en overslag van stukgoed. De containerdivisie is dan al verhuisd naar pier 5/6 in de Waalhaven en de rest zal binnenkort volgen. Op het al overgedragen gedeelte van het haventerrein is sloopbedrijf van Eyk al een aantal maanden bezig met de voorbereidingen voor het slopen van de oude loodsen en de daarbij behorende werkplaatsen, kantoren en kantines. Het aanwezige asbest, kunststof, glas, installaties en alle “niet dragende” muren zijn al verwijderd als voorbereiding voor de start van het grove sloopwerk waarvoor diezelfde middag de officiële “sloophandeling” zal worden verricht. Wethouder  Hans Combrink zal daarbij, met behulp van een grote kraan die op de kade staat, de eerste dakpanelen van Loods 4 verwijderen!

 

 

 

Beweeg de muisaanwijzer naar de foto toe!

 

Goedgehumeurd zit ik die ochtend achter mijn bureau als rond 10u00 wijkagent Hans Hobbel binnenstapt voor een praatje pot en een bak koffie. Het gesprek gaat natuurlijk over het feestje rond de officiële “sloophandeling” van die middag als rond 10u15 de telefoon rinkelt. Na het opnemen krijg ik een hijgende en nerveuze Appie Brehm (Hoofduitvoerder van het sloopbedrijf) aan de lijn met de mededeling, Ben, er komt een trein aan voor HANNO….!!!, na enige stomme verbazing begin ik te lachen en antwoord dat dat helemaal niet kan, er wordt immers al maanden gesloopt en alle sporen zijn geblokkeerd met containers en sloopafval!, ja zegt Appie dat zei ik ook al toen ik net gebeld werd door de NS…, maar toch komt ie… Ik beloof Appie dat ik er gelijk aan zal komen en leg de telefoon neer. Wijkagent Hans Hobbel, die het gesprek gevolgd heeft kijkt me verbaasd aan en zegt lachend, zeker een geintje…dat kan toch helemaal niet… er wordt al maanden gesloopt en...

 

 

 

Beweeg de muisaanwijzer naar de foto toe!

 

Gezamenlijk besluiten we (ik grijp mijn Veiligheidshelm en nog snel mijn camera) om naar de “uitvoerderskeet” van Appie te fietsen. Daar aangekomen treffen we een hectische situatie aan met Appie en zijn opzichter, die gelijktijdig via hun mobieltjes en de mobilofoon, van alles aan het regelen zijn. Tussendoor gilt hij naar ons, ik heb iedereen van het werk gehaald om de rails vrij te maken en de terreinbaas van HANNO is ook al onderweg. Op dat moment zien we buiten een gele “platformtrekker” met daarin de terreinbaas, met blokkerende banden, in een stofwolk tot stilstand komen. Met een bezweet gezicht en zijn handen in de lucht stormt hij de keet binnen, de trein staat al aan de poort (Bananenstraat-red.) roept hij en ik had nog zo gezegd tegen de verlader “niet per trein..., niet per trein versturen..!!” .

 

 

 

Beweeg de muisaanwijzer naar de foto toe!

 

In een optocht van fietsen, auto’s en een gele trekker spoeden wij ons naar de poort aan de Bananenstraat, onderweg zien we shovels die druk bezig zijn met het vrijmaken van de sporen. Aldaar aangekomen horen we, vanaf de andere zijde van de poort, de rangeerploeg al mopperen, waar blijft die vent met die sleutel nou. Nadat de poort geopend zien we een 6400 met 3 rongenwagens (beladen met staalbundels) staan midden op de kruising, met aan beide kanten van de trein een oplopende file van wachtende auto’s. Auto’s die nog even geduld zullen moeten hebben!! omdat het spoor direct na de poort al geblokkeerd is door een “sloopcontainer” en een geparkeerde personenauto. De container wordt door een shovel aan de kant geschoven maar het duurt nog zeker 10 minuten eer de eigenaar (een schipper die met zijn binnenvaartschip aan de kade ligt) van de auto is opgespoord.

 

 

 

Beweeg de muisaanwijzer naar de foto toe!

 

Daarna zet de rangeerploeg flink de vaart erin om na 400 meter (na eerst nog een over het hoofd geziene, 3 cm dikke 24 kilovolt stroomkabel, geplet te hebben) met een noodstop weer tot stilstand te komen voor een 150 ton wegende, los op de kade geparkeerde, te slopen containerkraan. Na enig “passen en meten” blijkt de 6400 er net langs te kunnen zonder dat de cabine (déjà vu) sneuvelt. Nog geen 200 meter verder ontstaat er opnieuw vertraging doordat de kraan, die klaarstaat voor de sloophandeling, met zijn rupsbanden net te breed blijkt te zijn om de trein te laten passeren. Nadat ook dit probleem is verholpen kan de “optocht” weer 150 meter verder…voordat een 2e  ( op de rails staande) personenauto opnieuw roet in het eten gooit. Niemand weet van wie deze auto is en de machinist van de trein besluit, gevolgd door de gele trekker, om zijn signaalhoorn maar eens te gaan gebruiken. Na een kakofonie die enkele minuten aanhoud, terwijl de wijkagent probeert het kenteken op te vragen, zien we een deur opengaan bij een “op stroom liggend” zeeschip midden in de Maashaven. Door de deur komen 3, in ondergoed geklede, zeelui naar buiten die met geluid en gebaren duidelijk weten te maken dat de auto van een van hen is…en dat ze “er aan komen”?.

Dat het allemaal wat teveel is geworden blijkt wel als de Voormanrangeerder ineens roept “we kappen ermee, losmaken en terug naar het depot”  Aldus geschied, en een verbouwereerde terreinbaas moet toezien hoe de loc losgekoppeld wordt, “zijn wagons met lading” achterlatend op zeker 600 meter van de locatie waar hij ze moet lossen!

 

 

 

Beweeg de muisaanwijzer naar de foto toe!

 

Net voordat de loc er vandoor zal gaan deelt de Voormanrangeerder nog aan ons mede “dat ze de lege wagons vanmiddag weer komen ophalen” ! Op dat moment gillen wij (Hans, Appie en ik) in koor “dat gaat niet…er is hier vanmiddag een feestje op de kade”, waarop de Voorman, terwijl de loc al een sprintje trekt richting depot, nog roept “dan halen we ze morgenochtend wel op”.

 

 

Uiteindelijk heeft het nog ongeveer 20 minuten geduurd eer de eigenaar van de auto, per roeiboot, aan de kade arriveerde. De beladen wagons zijn, met behulp van een staalkabel, met de platformtrekker naar de “loslocatie” gesleept, en het feestje rond de sloophandeling kon doorgaan en was geslaagd.

 

 

De laatste trein had, na meer dan100 jaar exploitatie, de Maashaven verlaten!

De laatste..?? zult u zeggen.!!, “Maar de laatste is toch de loc geweest die de wagons de volgende ochtend heeft opgehaald”???. Nou, nee…,want de terreinbaas van HANNO heeft, om de volgende ochtend problemen te voorkomen, de geloste wagons nog dezelfde donderdagavond, met de platformtrekker naar de poort aan de Bananenstraat gesleept, alwaar de uitgerukte loc ze de volgende ochtend op de kruising kon aankoppelen. Bedieningen hebben er sinds het schieten van de bovenstaande foto op de kade van de Maashaven dus niet meer plaatsgevonden...

 

 

Foto (Maarten van der Willigen): Een paar uur na het vertrek van Ben, verscheen er een alternatieve vorm van trekkracht om de laatste 'Maashavenwagens' over de laatste paar honderd meter kadespoor naar het lospunt te brengen. Op de door Maarten gemaakte opname komen overigens ook weer de in het verhaal genoemde 'sloep' en het schip van de zeelui voor...