FEIJENOORDSE MEESTERS

Feijenoordse meesters in stoom

Al langere tijd verdient 'Feijenoordse meesters' het om een pagina over stoom te hebben. 'Feijenoordse meesters in stoom' lijkt de meest voor de hand liggende titel ervan; daarmee een in 1956 afgesloten tijdperk weer tot leven roepend. Een lange, soms moeizame periode van zoeken en verzamelen ging aan het verschijnen van deze pagina vooraf. De 'oudere' jongeren onder ons hebben immers niets van dit alles meegemaakt. We zijn dus aangewezen op de overlevering (de menselijke eigenschap die 'vergeten' heet voor lief nemend) en de schaarse foto's uit deze periode. Maar de aanhouder wint! Daardoor kunnen we zelfs terug naar de beginjaren van het depot.

Foto (archief Eelco Storm): De viering van het 50-jarig bestaan van de op 26 september 1863 in Den Haag opgerichte Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen was aanleiding tot het houden van een feestje op depot Fijenoord n het uitbrengen van deze fotokaart (uit 1913 dus!). Weliswaar staat het jaar 1878 te boek als beginjaar van het depot, maar het zou natuurlijk best kunnen dat het depot in de voorafgaande jaren ook een nuttige rol speelde bij de 'inpolderwerkzaamheden' en het aanleggen van het station zelf...

In hoeverre de 'meesters' op de bovenstaande foto zelf bij de oprichting van het vroegere 'Fijenoord' betrokken zijn geweest, weten we niet. We kunnen hier slechts de naam Arie Goudswaard vermelden. Hij was de grootvader (van moederskant) van de in Barendrecht woonachtige Bob Assink en daarmee een 'Feijenoordse meesters' van het eerste uur. Arie kwam, op 26-jarige leeftijd, na als stoker/machinist te hebben gewerkt op een zuivelfabriek, op 6 september 1881 in Venlo in dienst bij de Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen (kortweg 'SS' genoemd en bestaand tot aan 1938). Als 'leerling hulp machinist' verdiende hij een dagloon van Fl. 1,50. Bevordering volgde echter al snel, want reeds in oktober 1881 mocht Arie zich 'leerling machinist 2e klasse' noemen. Na zijn standplaats Venlo te hebben verruild voor Arnhem, en zijn bevordering tot 'leerling machinist 1e klasse', werd Arie op1 juni 1887 overgeplaatst naar 'Fijenoord'; dat toen nog een zelfstandige gemeente was. Het gelijknamige depot was bijgevolg voor de SS zeer belangrijk. Arie werd 'machinist 3e klasse' op de grote lijnen. Zijn bezoldiging was inmiddels opgetrokken tot Fl. 2,00 per dag en na bevorderd te zijn tot 'machinist 1e klasse' in 1906 kreeg hij het daarbijbehorende loon van Fl. 2,85 per dag. Geen slechte betaling voor die tijd!

Arie stond als machinist bij de familie in hoog aanzien en werd er met belangstelling geluisterd naar zijn verhalen over zijn heldendaad waarvoor hij in 1895 een extra bonus had ontvangen van Fl. 2,50 voor betoonde oplettendheid. Maar ook het gruwelverhaal waarin n van zijn collegae van de loc was gesprongen en daarbij door een hakende trouwring zijn ringvinger verloor, bleef iedereen altijd bij. De impact was zelfs zo groot dat er later in het werk nooit een ring werd gedragen, schrijft Bob. Natuurlijk kon het bijna niet anders of er werd door anderen wel eens afgunstig naar het gezin gekeken. Arie had met zijn vrouw en kinderen namelijk het privilege vrij te mogen reizen. Ze konden zich derhalve nogal eens een vakantiereisje naar familie in Brabant permitteren. Ook werd er regelmatig verhuisd naar een betere en grotere woning. 'Fijenoord' was met zijn actieve scheepsbouw en machinefabrieken in die tijd een welvarende buurt die veel werkgelegenheid bood. Vanzelfsprekend profiteerde ook de middenstand daarvan.

 

Foto boven (familiearchief Bob Assink): De mooiste foto voor het 'Smoelenboek'? Hoe dan ook is dit de 'oud-Feijenoorder' Arie Goudswaard op zijn aangeschafte 'stoomfiets' in 1920 te Oostvoorne...

Foto onder (collectie Jacob van der Meer): Ook met mensen zoals Jaap Werkhoven kunnen we alleen maar blij zijn. Tijdens het opruimen van zijn oom's fotoalbums, vond hij deze goed bewaarde Feijenoordse depotfoto met daarop loc 3310. Achter op de foto staan de namen van de heer Klok (omcn) en de heer In het Veld (mcn) vermeld. Voor de tijd waarin dit tafereel zich afspeelde moeten we terug in de tijd tot aan 1922.

Na zes jaar, tot volle tevredenheid van iedereen en niet in het minst van zijn trotse familie, met plezier gewerkt te hebben op de grote lijnen naar het zuiden en Belgi, werd Arie in 1912 door de oogarts Dr. Snellen afgekeurd voor 'het echte werk'. Tot zijn grote frustratie werd hij gedegradeerd tot rangeerder en alsof het allemaal nog niet erg genoeg was, werd vanaf 1913 ook zijn dagvergoeding in een bij dat beroep passende hoeveelheid bevroren. Op 1 juli1919 verleende men Arie wegens het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd eervol ontslag, nadat hij op 1 april 1919 weer in naam bevorderd was tot machinist tegen een pensioenbasisloon van 'vier gulden en vijfenzestig cent' per dag. Arie Goudswaard verhuisde na zijn pensionering naar Oostvoorne. Natuurlijk kroop het bloed waar het niet gaan kon. Arie kocht zodoende een (zoals hij dat zelf noemde) 'stoomfiets' waarop hij tot aan zijn overlijden in 1937 (Hillegersberg) vele uren doorbracht.

De bovenstaande zwart/wit-prent is vr 1921 gemaakt en is afkomstig uit het 'familiearchief' van de Dordtse machinist Age Schotanus. Op de foto poseren een aantal oud-rangeerders op gepaste wijze. In het midden staat de opa (Toon Frijters) van Age's echtgenote Kitty. Of deze opname op Feijenoord gemaakt werd, is jammer genoeg niet met zekerheid te zeggen. Ook de namen van de andere collegae ontbreken, maar ach... 't gaat toch ook een beetje om het sfeerbeeld, nietwaar? Meer zekerheid bestaat er wat dat betreft over het locnummer 678. Dat behoorde, tot aan het moment waarop het NS-nummersysteem van kracht werd, toe aan het vroegere Staatsspoor.

Klik op de onderstaande knoppen voor de goed bewaard gebleven officile documenten van Toon Frijters...

               

Een foto uit 1951 (afkomstig uit familiecollectie van Bert van Lunteren; zelf ook in 1979 bij brugonderhoud op Feijenoord begonnen) die we met veel plezier aan onze bezoekers tonen is deze. Voorzien van ouderwetse olielampen zien we rangeerder Bep van Lunteren () -op de tweede positie links- en zijn ploegmaten aan het begin van hun nachtdienst op IJsselmonde. Bep van Lunteren werd later ladingmeester in het Witte Gebouw op de kop van de Spoorhaven, in de buurt van het entrepot. Uiteindelijk bekleedde Bep de functie van hoofdconducteur; eerst op Rotterdam en later in Enkhuizen. Volgens de inzender zou ook een zekere Willem Goldebelt (destijds waarschijnlijk voorman rangeerder) van het gezelschap deel uit moeten maken. De andere collegae op de foto zijn niet bij naam bekend. Wie ze meent te kennen mag zich laten horen!

Het afzwaaien van personeel had voor de achterblijvende collegae nauwelijks merkbare gevolgen. Indien de formatie dat vereiste, nam men gewoon weer een nieuwe lichting aan. Jonge knapen doorgaans, die zich (soms na jaren 'begerend gapen' achter de hekken) verzekerd wisten van een goede 'kruiwagen' en daarnaast het geluk hadden door de niet zachtzinnige keuring te komen. Behalve een goed 'zicht', gehoor en nog een hele rij van andere sublieme eigenschappen, was het eveneens van belang dat je in staat was om zware lichamelijke arbeid te verrichten. Dat laatste werd samen met de rest van de medische bevindingen opgetekend in de keuringsuitslag. Aantoonbaar goed gedrag hoorde natuurlijk ook bij de te stellen eisen, want bij het spoor mocht veel, maar van geld, goederen, drank en vrouwen bleef je op straffe van direct ontslag af! Eenmaal voorbij dat stadium was het een kwestie van je stinkende best doen en hopen dat de machinist met wie je meeliep op een zeker moment aan de chef liet weten dat je klaar was voor promotie. Het hebben van enig geluk was daarbij wel van belang. Er waren namelijk machinisten die een hulpje wel gemakkelijk vonden. In dergelijke gevallen draaide de leerling aan het einde van de dienst in zijn ntje op voor het 'schoonmaken' van de locomotief en het bunkeren van water en kolen voor de volgende dag. Sommige knapen werden zo wel 10- of 15 jaar lang aan het lijntje gehouden.

Foto boven (collectie Rinus Thijsse (): Een schitterende prent met een stukje geschiedenis, want een aantal machines van de serie 3700 hoorden thuis op depot Feijenoord. De foto in kwestie werd gemaakt aan het begin van de 50'er jaren. Het oude en verweerde negatief kwam ongeveer 20 jaar geleden in handen van de SSN'er Remmo Statius Muller. Zorgvuldig bewaren en de komst van digitale technieken maakten het bovenstaande resultaat uiteindelijk mogelijk. Behalve de afgebeelde 3780, zien we ook Rinus Thijsse zelf figureren. Zijn oom David Boogerd, met wie hij samen uit het machinistenhuis naar buiten kijkt, had voor hem als 'kruiwagen' gediend en hem aan een baan bij het Spoor geholpen. Daarvoor was Rinus werkzaam bij de 'Stoomtram'. De machinist voorop de loc is Piet Monnee.

Foto's onder (collectie Rinus Thijsse (): 'Zo rangeerden we in 1953...' Op de foto zien we machinist Rinus Thijsse aan 'de lat' op loc 8810. De totale ploeg bestond uit drie man; De voorman, een rangeerder en de machinist. Op de dag stookte je als machinist deze kar zelf... Beweeg de muisaanwijzer naar de foto toe!

 

Natuurlijk bestonden er ook machinisten die het beste met hun leerling vr hadden. In dat geval was het niet ongebruikelijk dat de stoker reed en de 'meester' zelf de kolen in de kist schepte...Het mag inmiddels duidelijk zijn dat het graag bij de Spoorwegen willen werken geen garantie op een baan aldaar bood. Naar alle waarschijnlijkheid is het tegenwoordige verhaal dat er onder de 150 sollicitanten slechts enkele uitverkoren zullen zijn, eveneens op het verleden van toepassing. Jammer voor wie ooit aan het kortste eind trok natuurlijk, maar voor de site 'Feijenoordse meesters' maakt het allemaal niet uit. Zowel insiders als outsiders kunnen hun verhaal hier kwijt...

 

Foto's boven (Pieter van Puffelen (): Gebiologeerd als hij door stoomloc's was, vertoefde Pieter van Puffelen vaak in de omgeving van het spoor. Lange tijd bleef het bij alleen maar kijken, maar het feit dat Pieter voor zijn 16e verjaardag (15 augustus 1957) een echte 'Agfa Clack' kreeg, bracht daar abrupt verandering in. Nog dezelfde dag legde hij er enkele 1700'n mee vast. Feijenoord had er daarvan verschillende in depot en uitgerekend deden twee van die karren op die dag de RMO aan. Normaal gesproken beperkte de inzet van 1700'n zich, vanwege de relatief lage asdruk, voornamelijk tot de Hofpleinlijn, waar ze de dienst met groententreinen tussen Leidschendam, Pijnacker, Rodenrijs en Rotterdam-Noord Goederen onderhielden. Geluk dus! Maar Pieter mocht eigenlijk wel van dubbel geluk spreken... De trein op zijn allereerste foto werd, ondanks de 's' van 'stoom' achter het treinnummer, in deze tijd namelijk al gereden door een DE2400. Kennelijk was deze 'manco' in de omloop geweest en nu was de kleine NS 1794 op de Rechter Maasoever verschenen om de 21 wagons tellende trein 4901s (vertrek aldaar om18:02 uur) op te halen. Op de foto is de reis, die de bestemming Rotterdam Zuid Goederen had, gevorderd tot bij de overweg in de Spaansebocht. Deze overweg, over de hoge spoordijk (vandaag de dag rijd je daar onder een viaduct door), verbond de Bilderdijkstraat in Spangen met de Laanslootseweg, die tussen de spoordijk naar de Rmo en de oude, lage viersporige hoofdbaan naar Schiedam liep. Daar konden voetgangers en fietsers via een overweg, bestaande uit houten bielzen die naast en tussen de sporen waren gelegd en welke 'beveiligd' door middel van een klaphek, de vier sporen oversteken naar de Schuttevaerweg in de Spaanse Polder. Rechts naast de loc zijn nog een paar schoorsteenpijpen zichtbaar van de vroegere elektriciteitscentrale, annex gasfabriek, aan de Galileistraat. Van deze direct achter het Marconiplein gelegen fabriek is links nog een deel van een gashouder te zien. Bewegen we nu de muisaanwijzer naar de foto toe, dan zien nogmaals dezelfde trein, maar nu terwijl zij de aansluiting-DHS nadert. Het maken van deze opname kostte de fotograaf destijds wel even een flinke spurt op de fiets. Nadat hij zijn tweewieler tegen een hek had gesmeten, kon hij nog maar net op tijd de sluiter laten klikken. De scherpte is daardoor wellicht wat minder, maar we kunnen nog wel waarnemen dat het middelste armsein op het bordes door de wachter van de hoge seinpost, gelegen aan de Schiedamse zijde van de bruggen over de Schie, is getrokken. Rechts op de achtergrond zijn nog een 'vakwerk'-bovenleidingportaal en het grote bordes over de hoofdlijn naar Schiedam zichtbaar.

Van de omvangrijke 'spoorverzameling' van Pieter van Puffelen is als gevolg van diefstal helaas veel verdwenen. Niet alleen een groot aantal 6 x 9 negatieven uit 1957 maakten deel uit van de buit; ook veel andere spoorse attributen (waaronder het negatief van de op deze pagina afgebeelde NS 3737 op de draaischijf te Rmo) werden ontvreemd. Ongetwijfeld zijn de spullen van Pieter via beurzen bij andere verzamelaars terecht gekomen. Hopelijk ontdekken sommigen aan de hand van het hier geplaatste materiaal dat zij ongewild als heler gefungeerd hebben. Aan hen de oproep om zich te melden!

Foto's onder (Pieter van Puffelen (): Het is donderdag 5 september 1957 wanneer, tegen de klok van 14:00 uur, loc 3723 (een loc met Austerity-tender van depot Fo.) vanaf de Rmo het met lichtkasten (Trein!) beveiligde Marconiplein oversteekt. Als 16-jarige fotografeerde Pieter van Puffelen destijds dit vertrek. Machinisten met wie hij mee mocht rijden, moedigden hem aan om vooral van dit soort foto's te maken. Feijenoord zou namelijk nog in dezelfde maand (eind september) ontstoomd worden. De goederentrein op de foto reed onder nummer 6319 (8 goederenwagons) naar Rtzg (lees IJsselmonde). Vaak was de trekkende kar een Roosendaalse, maar 's maandags en op deze bewuste donderdag was het een Feijenoordse 'Jumbo'. Voor het passeren van de meervoudige wegkruising werd de kolenschop even terzijde gezet, want veilig oversteken was op sommige momenten belangrijker dan nieuwe kolen op het vuur...

De onderliggende foto (Beweeg de muisaanwijzer naar de foto toe!) toont ons nogmaals de RMO, ware het niet dat we nu aan de Vierhavensstraat terecht zijn gekomen en uitzicht hebben vanaf de over het emplacement lopende luchtbrug. Op 23 augustus 1957 verscheen daar de legendarische 3737 op de draaischijf. Gelukkig is er ook nog een stukje van de omgeving zichtbaar. De voorgrond geeft n van de twee waterkolommen prijs die Rechter Maasoever vroeger rijk was (de andere stond, gezien vanaf het Marconiplein, rechts van de twee uitrijseinen; vlak bij een spoor dat op een stootjuk eindigde). Rechts zien we een oude conducteurswagen, waarvan er op die plaats soms wel vier of vijf achter elkaar stonden. Geheel rechts staan ook nog enkele kleine rangeerloc's opgesteld, hoogstwaarschijnlijk van de serie 500 of 700. Op de achtergrond tornen de kranen van de Keilehaven en de Lekhaven, waar toen nog aan de lopende band zeeschepen gelost en geladen werden, hoog boven de omgeving uit. Tot slot ontbreekt, rechts op de achtergrond, het grote, futuristisch aandoende HAKA-gebouw evenmin. Stoomlocomotieven van de serie 3700 werden sinds de oorlogsdagen door het rijdend personeel ook wel 'gouden koetsen' genoemd. De loc dankte deze 'titel' aan de nog aanwezige koperen rand om de schoorsteen en de koperen bekleding van de stoomdom en de veiligheid. Verschillende andere machines hadden natuurlijk ook wel dergelijke accessoires gekend, maar de Duitse bezetter had voor alle koperen onderdelen, welke de bedrijfsvaardigheid niet direct dienden, een geheel andere bestemming bedacht. Op het openbaar maken van deze oude foto's volgde direct een levendige discussie. Die ging natuurlijk vooral over de juistheid van de opgegeven locatie. Gelukkig mengde uiteindelijk Sven Zeegers; die zich wat mij betreft een onbetwiste autoriteit op het gebied van baanvak- en emplacementstekeningen mag noemen, zich in de strijd. Hij wist duidelijkheid te scheppen in de ingrijpende veranderingen die zich door alle jaren heen voltrokken door een kopie de originele Rmo-tekening uit 1954 beschikbaar te stellen. 'Feijenoordse meesters' is daarmee op slag 1 Mb rijker. Maar het doel heiligt het middel. Bedankt Sven!

 

Meer unieke tekeningen van emplacementen uit de stoomtijd vind je hier...

Foto (collectie Joop van Oijen): De RMO eind jaren '50, maar mogelijk ook iets later. Andermaal zien we de draaischijf aan de Vierhavensstraat met in de directe nabijheid de waterpomp en het 'reparatiespoor'. Zoals al eerder gesteld, is er heden ten dage niets over van de toenmalige bebouwing op de achtergrond. Slechts het 'Haka-gebouw' bestaat nog en is als enige getuige van het verleden. De machinist die bezig is met het controleren van de DER700 (let op de ronde uitlaat linksvoor op de huif!), is Joop van Oijen zelf. Wat Joop zich van de foto herinnert, is dat een onderchef (met een naam die klonk als 'van der Vechten') hem maakte vanaf de loopbrug. Joop van Oijen liep 40 jaar mee in het 'Rotterdamse'. Hij begon zijn loopbaan in 1944 op depot Feijenoord onder depotchef Hijsler. Ook deed hij dienst op het vroegere Maasstation, op het oude 'DP' (Delftsche Poort) en uiteindelijk op Rotterdam Centraal Station.

'Ik heb in Rotterdam wat fgefietst vanaf november 1956! Mijn ouders verhuisden in die maand van het stadje Woudrichem, waar ik geboren ben, naar Rotterdam, waar we aan het begin van Spangen terechtkwamen. Daar zat ik dus goed voor Rmo, de Delfshavense Schiebrug en de oude onbewaakte overweg (met klaphek!) voor voetgangers en fietsers aan de Laanslootseweg; net buiten Spangen richting Spaanse Polder. De treinen reden nog over de lage baan naar Schiedam, want de nieuwe hoge bestond nog niet. De Spaanse Polder bestond uit braakliggend terrein met alleen de fabriek van 'Van Nelle' ,waar nog veel koffie werd gebrand, en wat insteekhaventjes richting Overschie. Gewoon niet voor te stellen als je de Spaanse Polder vandaag de dag ziet! Het meest noordelijke punt waar ik in die tijd kwam was Berkel, waar direct naast het spoor een sloper van stoomlocomotieven zat (Sideron). In het zuiden kwam ik tot het ziekenhuis dat iets ten zuiden van het Breeviaduct lag. Het stoomlocdepot aan de 2e Rosestraat had natuurlijk mijn bijzondere belangstelling. Vanaf de loopbrug over het spoor kon je net in het depot kijken, over de schutting van kolenfirma Lodder heen. Pas na het verdwijnen van de stoomlocs eind september 1957 kreeg ik van depotchef Terpstra toestemming om het depot eens te bezoeken. Er stonden toen nog enkele slooplocs, gemerkt met een grote witte S op het machinistenhuis. In de locloods zelf stond stoomloc 9501 die nog als verwarmingsketel werd gebruikt.'

(Pieter van Puffelen)

Foto boven (Pieter van Puffelen () Langzaam maar zeker had de instromende diesleltractie ook op depot Feijenoord zijn greep verstevigd. Toch duurde het nog geruime tijd voordat alle buiten dienst gestelde stoomkarren van het toneel verdwenen. Hier zien we in december 1957 de beide tractievormen nog bij elkaar staan. Loc 2476 verkeert uiteraard in de jeugdige jaren van haar bestaan. De daarachter opgestelde loc's 1760 en 4428 (een Austerity-loc) moesten het daarentegen doen met een witte, op het machinistenhuis aangebrachte 'S'; die stond voor 'sloop'...

Van de omvangrijke 'spoorverzameling' van Pieter van Puffelen is als gevolg van diefstal helaas veel verdwenen. Niet alleen een groot aantal 6 x 9 negatieven uit 1957 maakten deel uit van de buit; ook veel andere spoorse attributen (waaronder het negatief van de op deze pagina afgebeelde NS 3737 op de draaischijf te Rmo) werden ontvreemd. Ongetwijfeld zijn de spullen van Pieter via beurzen bij andere verzamelaars terecht gekomen. Hopelijk ontdekken sommigen aan de hand van het hier geplaatste materiaal dat zij ongewild als heler gefungeerd hebben. Aan hen de oproep om zich te melden!

Foto onder: Voor de liefhebber blijven drijfwerken van stoomlocomotieven een absolute lust voor het oog. Arbeidsintensief voor wat betreft het smeren, maar mooi geconstrueerd en altijd in beweging... In dit geval kijken we naar het bewaard gebleven onderstel van de 3737, dat door Rob Schippers vereeuwigd werd op 21-07-1974.

Terugkijkend op het verleden van onze spoorwegen kunnen we gerust stellen dat er vroeger voor wat betreft het volgen van nieuwe technieken niet bepaald voorop werd gelopen. Op zich helemaal geen slechte keuze, want iets dat dr en dr beproefd is, toont zich in de dagelijkse praktijk alleen maar betrouwbaar. Tch moesten we uiteindelijk ook tussen de rails door de bocht. Afscheid nemen van stoomtractie viel zwaar. Zowel de bevolking als het personeel realiseerde zich dat er als gevolg daarvan grote veranderingen in hun vertrouwde (leef)omgeving zouden ontstaan. Tegenwoordig schijnt dat ons als logisch toe..., maar in de tijd waarover ik schrijf volgden technische innovaties elkaar met veel grotere tussenpozen op. De laatste stoomtreinen mochten zich zodoende verheugen in een breed uitgemeten belangstelling. Te breed wellicht? Verhoudingsgewijs bleef de aandacht voor stoom op Feijenoord tot nu toe een beetje achter. In ieder geval tot op het moment waarop Eelco Storm zich meldde. Door een gelukkig toeval wist hij in het bezit te komen van foto's en negatieven van de Engelse fotograaf Charles Gordon-Stewart; die op zijn beurt de opnames had weten te maken tijdens een excursie met een Engels spoorweggenootschap in Nederland. Daarbij werd op 23-09-1956 ook het depot aangedaan, en niet bepaald zonder resultaat...

Klik op deze regel voor depotfoto's van stoomlocomotieven op Feijenoord uit de collectie van Eelco Storm!

Foto (Hielke Lijn , uit de collectie van Remmo Statius Muller): Loc 1815 ondergaat een smeerbeurt te Pijnacker in 1956.

Klik op deze regel voor meer foto's uit de collectie van Remmo Statius Muller...

Zoals een aantal foto's van de NS 4310 ons tonen, voltrok het genomen afscheid zich derhalve in stijl. Officieel gezien was dit de laatste stoomloc die op de RMO was binnengekomen (met trein 4503 om 22:18 uur) en op zondagmorgen, 29 september 1957, om 0:29 uur met goederentrein 7085 A (22 wagens en met de tender in vooroplopende positie!)) naar Rotterdam Noord Goederen (aankomst 0:52 uur) vertrok. Dankzij een goed bewaard gebleven 'Tijdtafel van de dienstregeling - nr. I B -goederentreinen, losse locomotieven en proefritten' uit het jaar 1957, kunnen we deze gegevens nog publiceren.

 

Foto's boven (Pieter van Puffelen (): Loc 4310 op de RMO! Vrop de loc staat de 'Feijenoordse-' en later 'Rotterdamse meester' Rob Touw. In de ballast staan vervolgens  (v.l.n.r.) twee conducteurs (Dirk Luiendijk en ne Eli) van Rotterdam CS, de Feijenoordse leerling van de NS 4310 (Ruud Wilmans), rangeerder Kievit van de RMO en de eveneens van RMO afkomstige rangeerder Vogelsang. Het feit dat we zowel de namen van de conducteurs, als die van de machinist en zijn stoker kunnen vermelden, hebben we te danken aan de oplettendheid van oud-machinist Rinus Thijsse. Gelukkig fotografeerde Pieter van Puffelen destijds ook even de tender voor ons (Beweeg de muisaanwijzer naar de foto toe!). Met grote letters prijkten de woorden 'ZIJN - LAATSTE - RIT' op de zijkant. Behalve deze mededeling waren er (buiten beeld) ook nog de plaatsnaam 'Dordrecht', vanwege het feit dat de locomotief tijdens zijn laatste dienst ook deze plaats aandeed, en een huilende schapenkop aangebracht. Voor het laatste was ongetwijfeld Dordts personeel verantwoordelijk geweest, aangezien Dordtenaren de bijnaam 'Schapenkop' droegen... Hoe dan ook maakten de door het personeel aangebrachte toevoegingen geen deel uit van het officile gedeelte, maar een grotere waardering voor de vele jaren van bewezen trouwe dienst door stoomlocomotieven bestond niet...

Van de omvangrijke 'spoorverzameling' van Pieter van Puffelen is als gevolg van diefstal helaas veel verdwenen. Niet alleen een groot aantal 6 x 9 negatieven uit 1957 maakten deel uit van de buit; ook veel andere spoorse attributen (waaronder het negatief van de op deze pagina afgebeelde NS 3737 op de draaischijf te Rmo) werden ontvreemd. Ongetwijfeld zijn de spullen van Pieter via beurzen bij andere verzamelaars terecht gekomen. Hopelijk ontdekken sommigen aan de hand van het hier geplaatste materiaal dat zij ongewild als heler gefungeerd hebben. Aan hen de oproep om zich te melden!

Meer foto's van de 4310

Afbeelding en foto onder (Pieter van Puffelen (): Een krantenberichtje uit die tijd over de NS 4310 dat afkomstig is uit een editie van het 'Nieuwsblad voor Gorinchem en Omstreken' Over de kop van het artikel hoeven we niet verder uit te wijden... Naast het artikel nogmaals een op de RMO gemaakte foto van de legendarische loc 4310...

 

Het jubileum van Feijenoord / Handelsterrein (de basis van Rotterdam Goederen)

Feijenoordse objecten van de Rotterdamse modelbouwer Frans Gorissen

Een stukje Feijenoordse familiegeschiedenis