FEIJENOORDSE MEESTERS

MaleisiŽ

Ook in een land als MaleisiŽ is een reis per trein de moeite waard. Weliswaar beschikt de enige spoorwegmaatschappij KTM (Keretapi Tanah Melayu) niet over een erg uitgebreid netwerk aan rails, maar ze rijden doorgaans wel redelijk op tijd en bieden de klant het comfort van airco en in veel gevallen restauratieve voorzieningen aan boord. De belangrijkste lijn loopt van de Thaise grens, in het noorden, tot aan Singapore in het zuiden. Gemas is het enige knooppunt, vanwaar een aftakking in de richting van het ongerepte oerwoud leidt.

Foto's (Pim de Rijke): Het station van Gemas kent zowel reizigers- als goederenvervoer. Op een zijspoor wacht een containertrein met een zes-assige locomotief' die weliswaar sterk aan een 'Class 58' van General Motors doet denken, maar in werkelijkheid een 'Class 29' van Chinese makelij is.

Foto's (Pim de Rijke): Onderscheid tussen stop- of sneltreinen is bij KTM niet aan de orde. Als het moet wordt er onderweg zelfs even teruggezet voor het oppikken van een verlaatte passagier.

Foto (Pim de Rijke): Binnenkomst van de oerwoudtrein te Gemas op 15 augustus 2009. Een krachtige generatorwagen achter de locomotief voorziet de rijtuigen van boordnetspanning en een aangenaam klimaat. De perrons zijn onderling netjes verbonden door middel van een traverse, die overigens uitsluitend voor toeristen bedoeld lijkt, want de bevolking zelf neemt gewoon de kortste weg. Van de trekkende loc (een zes-asser!) vond ik op YouTube zowaar een filmpje, waarin het bewijs wordt geleverd dat loc 6542 van KTM eveneens dienst doet in de goederendienst...

Foto (Pim de Rijke): MaleisiŽ is een land dat schoon aandoet. Geheel in de lijn van de verwachting ademen treinstations en het interieur van de rijtuigen eveneens een propere indruk uit. Voor wat betreft de uitlaatgassen van deze dieselloc ging dit echter niet helemaal op. De pikzwarte rook heeft namelijk niets met het eventuele zwoegen van de 'zelfontsteker' te maken, maar alles met een onvolledige verbranding...

Foto (Pim de Rijke): Gerekend naar de Westerse maatstaven kost een treinkaartje in MaleisiŽ slechts een habbekrats. Naar plaatselijke begrippen is de trein echter een duur middel van transport te noemen. Misschien dat de Maleisische spoorwegen er daarom nog altijd drie verschillende luxeniveaus op nahouden. De foto hierboven toont ons het interieur van een 3e klas rijtuig. Opvallend netjes, een gemoedelijke sfeer en volop ruimte voor alle bagage! Daar is, ook al door de bril van Westerse begrippen gezien, dus helemaal niets mis mee.