FEIJENOORDSE MEESTERS

Einde van het Luchtspoor (deel 4)

Wie in Wikipedia zoekt naar wetenswaardigheden over 'De Hef', komt bijna onvermijdelijk op 'Feijenoordse meesters' terecht. Navigatie via het op de pagina 'Nieuw op deze site' aanwezige zoekveld, levert dan ook een aardige hoeveelheid informatie op. Nu schijnen sommigen dat nňg steeds niet genoeg te vinden. Nagenoeg iedere maand ontvang ik daarom wel iets dat met het Rotterdamse 'Luchtspoor' van doen heeft. Voor de foto's die min of meer dubbel zijn, bedank ik de inzenders natuurlijk beleefd, ook al doe ik er in dergelijke gevallen verder weinig mee. Unieke prenten probeer ik daarentegen altijd ergens een plekje te geven. Voorwaarde is dan wel dat het reeds geschreven verhaal niet hinderlijk onderbroken wordt. Is dat wčl zo, dan maak ik gewoon een nieuwe pagina. Zoals deze...

Foto (Elbert Conijn): Beelden als deze komen waarschijnlijk niet zomaar in onze geest op. Toch staat het negatief van dit typisch Rotterdamse uitzicht nabij het Noordereiland in latente vorm bij menigeen op het netvlies gebrand. Het betreft hier een opname uit 1988.

Foto (Ben van Wevering): Dit is het spoorwegviaduct over de Steven Hogendijkstraat, gefotografeerd op 5 februari 1989. Of deze prent όόk bij de verzameling van het 'Luchtspoor' hoort? Ja, ik dacht het eigenlijk wel. Het bewijs daarvoor wordt geleverd door het gegeven dat dit stukje Rotterdams spoorwegaanzicht, net voorbij de 'Paperclip' in de Rosestraat, niet meer bestaat sinds de oorspronkelijke opritten van de brug tot het verleden behoorden.

Foto's (2x Ben van Wevering): Het is zaterdagavond 11 maart 1989 wanneer rond half acht de laatste treinen via de 'oude aarden baan' naar de Hef passeren. Kort daarna zal de met zwaar materieel uitgerukte aannemer starten met het afgraven van een stukje talud om op die manier ruimte te creëren voor het plaatsen van het laatste stukje nog ontbrekende viaduct, dat de aansluiting zal gaan vormen tussen het al gereed zijnde hulpspoor langs de Rosestraat, en de Hef. Voor deze spectaculaire klus heeft de aannemer voor geďnteresseerden een speciale houten tribune laten bouwen. Ondanks de invallende duisternis en het koude- en mistroostige weer, maken toch nog enkele honderden wijkbewoners, en een niet gering aantal zogenoemde 'stoepopzichters', dankbaar van deze voorziening gebruik. De werkzaamheden zijn op deze wijze dan ook goed van nabij te volgen...

Foto (Rob van der Rest): In de tijd van de spoortunnelbouw illustreren een aantal hoge kranen bij de Hoogstraat hoe intensief er wel niet in de bouwput gewerkt wordt. Intussen worden voetgangers over een speciaal aangelegde noodbrug geleid, want het publiek moet natuurlijk wel gewoon kunnen winkelen. Ook het treinverkeer gaat onverstoorbaar verder. Links nadert over het verlegde viaduct de zoveelste trein het 'Rotterdamse'. Opnamedatum 18 januari 1992.

Foto (Rob van der Rest): Een echt Rotterdams plaatje is deze. Het dateert van zondagmorgen, 13-03-1993. Onder de straat nabij de St. Laurenskerk ligt de nieuwe Willemstunnel al. Het zal echter nog ruim zes maanden duren voordat daar ook werkelijk treinen doorheen rijden. Tot dan maakt het treinverkeer gebruik van het viaduct dat door het centrum loopt. Op de foto zijn twee gecombineerde 'Hondekoppen' op weg naar CS.

Foto (Bertus Kers): Een groepje Twentse collegae kwam in 1993 nog eens over voor het maken van een 'rondje Rotterdam'. Dat er op die dag foto's gemaakt werden, was niet meer dan logisch. Dus ook nog één keer de combinatie van 'potlood', kubussen, de locatie van de Rotterdamse markt en een leeg 'Blaakperron'...

Klik hier voor meer foto's van onze Feijenoordse delegatie uit de Achterhoek (binnenkort)...

Foto (Bertus Kers): Lange tijd kon deze prent ervoor door tijdloos te zijn. Slechts het uit de richting Rotterdam naderende Beneluxmaterieel geeft een indicatie over het tijdvak...

Aanpassingen en verbouwingen  ten behoeve van de Willemstunnel gingen veel verder dan alleen de plaats van het oude 'Luchtspoor' zelf. De aanleg ervan bracht namelijk de nadrukkelijke wens met zich mee, de oostzijde van Rotterdam CS met minimaal 60 km/u te kunnen benaderen. Zonder slag of stoot was het uitvoeren van dit plan echter niet mogelijk. De beschikbare ruimte liet eigenlijk alleen maar de toepassing van 'Engelse wissels' toe, maar de tot op dat moment bestaande types kenden slechts een hoekverhouding van 1:9. Een snelheid van 40 km/u kon zodoende niet te boven gegaan worden. Om aan de eis van een hogere snelheid te kunnen voldoen, werd speciaal voor het Rotterdamse de 1:12 Engelsman, met bedienbare kruisstukken (vergelijkbaar met die aan de Kfhan), ontwikkeld. Voordat men daarmee echter de gehele oostkant van het emplacement kon voorzien, besloot men eerst een proef met het 1:12-wissel bij de Westelijke-splitsing te houden. Dat die proef uiteindelijk succesvol slaagde, mag inmiddels geen geheim meer zijn. De 1:12 Engelsman is sindsdien een algemene verschijning geworden. In Rotterdam zijn ze intussen zelfs al een keer vernieuwd en van betonnen dwarsliggers voorzien. Een leuk 'weetje' is overigens dat men de genoemde beweegbare puntstukken ook in Duitsland gebruikt. Daar zijn ze bekend onder de lange-, maar voortreffelijk gekozen naam: 'Kreuzung mit beweglicher doppelherzstückspitze'. Helaas kan de inzender (webmaster Sven Zeegers van www.sporenplan.nl) geen datum en jaartal meer vinden bij de onderstaande foto's, die hij samen met deze tekstinhoud opstuurde. Ongetwijfeld spreken we hier van ergens 'begin 90'er jaren', maar wie het precies weet, mag het zeggen...

 

Foto's (collectie Sven Zeegers): Aanleg van de nieuw ontwikkelde 1:12- Engelsman. Ploegen zijn in deze tijd gewend aan één stuk door te werken. Voor de op de foto passerende Intercity, gereden met Mat '54, naar Utrecht onderbreekt men natuurlijk wel even de arbeid. De aftakkende sporen naar rechts leidden naar de DHS. De andere twee, spoor 'Gerrit' (links) en 'Ferdinand' (rechts), omsloten de 'Hoge tuin' en kwamen uit op de 'hoge' sporen van Rotterdam Centraal.