FEIJENOORDSE MEESTERS

Waalhaven nu!

Foto: Op tweede kerstdag 2006 zet Sander Broerse vanaf het dak van een G1206 deze 'line-up' met Class66's  (Klazen) op de gevoelige plaat. Achteraf hoorde ik dat onder andere Marco Smit en Marijn Vocke bij deze opnames betrokken waren geweest. Allemaal weer bekende namen uit het vroegere 'Feijenoordse'...

Na al die jaren zijn er eigenlijk nauwelijks dingen bij het spoor die niet veranderd zijn. De traditionele handwissels met 'kloot' zijn stuk voor stuk vervangen door elektrisch bediende opvolgers en niemand had ooit kunnen denken dat de Havenspoorlijn (eh, pardon... nu dus de Betuweroute!) onder een nota bene 25 Kv-rijdraad zou komen. Ook de machtige ERS-machines op de foto doen voor een ex-Feijenoorder op deze locatie vreemd aan. Van ònze vroegere Waalhaven is geen spoor meer te bekennen... Toch maakt het zien van bepaalde foto's of werkzaamheden dat oude herinneringen opbloeien. Het vroeger door ons geweven 'spoordoek' is nog lang niet vergaan en voor vele oud-Feijenoorders is het nog steeds een waar genoegen om hun vroegere 'maatjes' tegen te komen. Of we daarbij nu een (sporadisch) praatje maken, een hand opsteken of een trap op de typhoon geven wanneer we elkaar passeren, doet er niet toe. Ik moet eerlijk bekennen dat ik ook nog altijd trots ben op de jongens die wij destijds zelf hebben mogen opleiden; daarbij glimlachend aanschouwend dan een aantal nog immer dat typisch nonchalante gedrag over zich heeft. Alsof ze met een kinderwagen op stap zijn en de uiterste beheersing van de soms duizenden tonnen aan gewicht, met de bijbehorende verantwoordelijkheid, helemaal geen rol spelen! De onderstaande foto's van deze Railionbediening op de Waalhaven, die Rob van der Rest in de zomer van 2007 maakte, riepen bij mij eigenlijk weer zo'n zelfde soort gevoel op...

Tsa, als je met 'Feijenoordse meesters' omgaat, wordt je er ook mee besmet.  Bij het op de Waalhaven fotograferen van deze ploeg werd de fotograaf aangesproken door de dienstdoende Railionners. Ze dachten hem ergens van te kennen... Nadat Rob van der Rest zich had voorgesteld werd hun vermoeden bevestigd. 'Ah,... ja, ... van Feijenoordse meesters'! Zo gingen Martin den Dulk en zijn maatje Jurgen Knops uitgebreid op de foto. Gezamenlijk brachten ze een schuifwandwagen naar de Firma Steinweg op Pier 2. De aanwezigheid van Rob leverde weer een aantal tamelijk zeldzame plaatjes in een fraaie winterlandschap op...(december 2007)

Links Martin den Dulk en rechts Jurgen Knops (zoon van de 'Feijenoordse meester' Cor Knops)

Foto’s (Rob van der Rest): Hoewel de activiteiten op de Waalhaven niet meer zo intensief zijn, kun je als fotograaf nog wel eens geluk hebben. Op 16 juni 2008 werden een aantal DH-stellen voor Polen op het terrein van het Rotterdams Havenbedrijf gesignaleerd. Dezelfde dag verscheen de ‘Jules’ op de ‘Oost’ in verband met meetwerkzaamheden. Het ter plaatse ontbreken van de bovenleiding werd gecompenseerd door de VolkerRail 203-4. Hindernissen waren er zoals gebruikelijk volop; deze keer in de vorm van een aantal Stelconplaten die met behulp van een heftruck verwijderd moesten worden…

Al een paar uur na de plaatsing van de foto’s ontving ik deze reactie:

Beste Cor,

De DH-stellen voor Polen brachten bij mij ineens weer iets naar boven. Plan-U stellen te Blerick waren ook voor het voormalig Oostblok bestemd. Samen met iemand van Loyds Register (het vroegere NedTrain Consultancy) ben ik vorig jaar, of twee jaar geleden alweer, met een DE6400 naar Blerick gereden. Daar stonden negen Plan-U's. Vijf daarvan waren waarachtig verkocht, twee kregen ze erbij voor de 'pluk' en twee gingen naar de sloop. Die stellen stonden daar al jaren, dus de koper had bij de deal bedongen dat de treinstellen opnieuw in de originele NS-kleur zouden worden gespoten. De door de jaren heen door graffiti kakelbont geworden treinstellen zouden zodoende met maximaal 2 stellen tegelijk aan de loc naar de werkplaats gereden worden (Zwolle of Onnen geloof ik). Bij de inspectie van de dieseltjes geloofden we onze ogen niet. De nagelnieuwe motoren, perfect geconditioneerd en verpakt in plastic, staken bijna surrealistisch af tegen het interieur. Daklozen hadden de treinen namelijk omgebouwd tot woonhuizen; compleet met scheidingswanden en deuren! Na de vraag wat wij dachten te komen doen, schrokken de bewoners natuurlijk flink van onze uitleg en de voorgenomen uitzetting bracht zelfs zoveel individuele problemen teweeg, dat de boel pas een aantal dagen later in de haak geslagen werd…

(Vanwege het feit dat het hier om een recente gebeurtenis gaat, houden we de namen van de betrokkenen ‘onder de pet’)