FEIJENOORDSE MEESTERS

Werken in de Lijnwerkplaats Feijenoord

Machinisten van Feijenoord beleefden zo hun eigen avonturen op het depot. Soms speelde het werkplaatspersoneel er een rol in, maar lang niet altijd. Omgekeerd was dat niet veel anders. Daar bestaan dus ook de nodige verhalen over, waarvan een aantal al elders op deze site staan. Dankzij ingezonden foto's met uitgesproken werkplaatskarakter, werd het mogelijk om (alweer) een nieuwe pagina te beginnen (reeds bestaande items zullen hier gaandeweg hun definitieve plekje krijgen). Specifiek gerichte werkplaatsanekdotes zullen daarbij niet onvermeld blijven, want als er één ding zeker is, was het wel dat monteurs van Feijenoord vroeger aan elkaar gewaagd waren...

Fotocompilatie (collectie Peter Bakx †): Hoe het was, maar inmiddels niet meer is... Voor wat betreft de 'Sik' (voor de liefhebbers met nummertje 332) links valt nog het één en ander te vertellen over de rook uit de uitlaat. Afwijkend van wat allemaal zou kunnen, is deze namelijk niet grijs, zwart of wit, maar voorzien van iets dat lijkt op 'glitters'. Wat we menen te zien ligt dus niet aan de kwaliteit van de opname, maar aan de inventiviteit van de inzender!

Nadenkend over hoe ik mijn naderende afscheid iets spetterend mee kon geven (van de baas verwachtte ik het niet) en in de hoop dat deze na het starten als één grote wolk uitgeblazen zouden worden, had ik een paar reddingsdekens in kleine snippertjes geknipt en in de uitlaat van Locomotor 332 gegooid. Helaas slaagde de proef maar ten dele. Aan de binnenkant van elke 'dieselgestookte' uitlaat kleeft immers nogal wat vettigheid, waaraan nu eenmaal veel snippers blijven kleven. De omvang van het 'vuurwerk' bleef dus wat achter bij mijn hooggespannen verwachtingen. Aan de andere kant moest ik ook wel weer toegeven dat het leuk was om te zien hoe de 'Sik' in kwestie na de beproeving nog vele uren glittertjes de lucht inwierp. Maar ja, zó lang zou mijn voorgenomen afscheid waarschijnlijk niet gaan duren... Wellicht zou een wat drogere omgeving meer effect sorteren. Dat bracht mij op 'n idee... Meer dan een jaar (want zo lang moest ik nog) verzamelde ik opnieuw beschadigde reddingsdekens, om die wederom in snippers te knippen. Precies op tijd had ik 'n halve vuilniszak vol. Vlak voordat het moment van afscheid was aangebroken stond er toevallig een 6400 binnen voor nieuwe pezen in de tandwielbakken. Geweldig, alsof hij ervoor besteld was! In de schone koelerruimte van deze 6400 heb ik toen de snippers gedeponeerd en stiekem de stekker van de koelventilator eruit getrokken. Meteen na het starten zou die hierdoor op volle kracht gaan draaien en de omgeving, in de letterlijke zin van het woord, een schitterend aanzien geven. Mooi feestelijk voor mijn afscheid!!! Vol verwachting klopte mijn hart, maarrr.....ik was eerder met de 'IPIO' (een vorm van pré-pensioen) dan dat de loc uit de herstelling kwam. Mijn inspanningen ten spijt heb ik van de glitterregen dus niets meegekregen. Wel heb ik later van de jongens gehoord dat het festijn later alsnog onbedoeld-, maar niettemin succesvol had plaatsgevonden. O ja, en ook dat de verdenking meteen op mij viel :-)

Foto (collectie Peter Bakx †): Een Feijenoords 'onderonsje' op '34 binnen'. Dit tafereel speelde zich af in 1984. Natuurlijk herkennen we op de voorgrond direct Peter Bakx en tegenover hem Fred Boers. De derde persoon is Marcel Steenbergen.

Foto (Marcel Steenbergen): DER-loc 609 mocht dan een goede bekende van ons zijn in het Rotterdamse havengebied, in de werkplaats wisten ze ook wel wat ze ermee aanmoesten. Hier staat de loc in 1985 op hoog niveau voor het plegen van groot onderhoud. Het verwisselen van de twee tractiemotoren maakte daar in dit geval deel van uit. Enkele dagen eerder had werkplaats-voorman Gerrit Potjes de technisch medewerker verzocht om de loc 'tussen de bokken' te laten plaatsen De monteurs op de foto zijn Hans Morré en Marcel Steenbergen.

Foto (Marcel Steenbergen): Loc 609 tussen de bokken op spoor 35. Dit mooie stilleven dateert eveneens uit 1984 en betreft de situatie die aan het hijsen van de bak (foto hierboven) vooraf ging.

Foto (Marcel Steenbergen): Feijenoord 1985. Sjaak Vermeulen vult antivries bij op een loc van de serie 2200. Zoals altijd was er het nodige (werkeloze) toezicht. Sjaak, die soms zijn snor drukte om staalplaatjes en dergelijke voor machinisten 'te regelen', kon nogal eens het olijke mikpunt van het werkplaatspersoneel zijn. Ook in dit geval konden Marcel Steenbergen en Nico van Dorst hun voorgenomen begeleiding niet weerstaan. Er speelde zo altijd wel iets... Overigens werden niet alle streken gewaardeerd. Dat was bijvoorbeeld het geval toen men het eens voor elkaar kreeg om 'ouwe' Sjaak de remblokken van een DE-loc (niet bepaald een prettig karwei) te laten vervangen, zonder dat hij onderhoudsdienst had. Boos was hij na afloop naar de werkplaatschef Cees Dessens gestapt. Die kon zijn lachen bij het aanhoren van de klacht niet bedwingen, maar zoals gebruikelijk werd het probleem op z’n Feijenoords opgelost. Voor het 'zetten' van remblokken zou Vermeulen voorlopig ontzien worden...

Foto's (Peter Bakx †): De haardracht van monteur Jac Nouws bevestigt dat deze foto in 1982 gemaakt werd. Hier stelt hij (inmiddels) vol zelfvertrouwen de kleppen van de in de Locomotor staande 3-cylinder Stork-diesel, nadat hij eerst ook nog de verstuivers vervangen had. Naar verluidt was die vaste hand er niet altijd geweest. Het voor de eerste keer 'klepstellen' bij een 2200 zou hij in dat opzicht nooit meer vergeten.. Onervaren als hij was, had hij na het afstellen van de laatste cilinder voor de zekerheid nogmaals zijn zaakjes gecheckt, om daarna vanuit de cabine de motor te starten. Wat hij door de zenuwen echter niet had opgemerkt, was dat zijn maten hem permanent in de gaten hadden gehouden. Terwijl Jac de cabinetap beklom, verschansten zij zich onopvallend aan Jac's 'blinde kant' van de motor om deze na het aanslaan ritmisch met hamers te bewerken. De hevig geschrokken Jac wist natuurlijk niet hoe snel hij de motor weer moest stoppen. Ja lachen hoor!!! Fijne collegae... Gelukkig maar dat streken over en weer uitgehaald werden. Zo hoorde ik van Marcel Steenbergen dat Ed van Straten zijn gereedschapkist eens in het motorcompartiment van de DER 600 had gezet en vervolgens had gevraagd om even met de handpomp olie bij te vullen. De vulmond zat natuurlijk helemaal niet in het carter, maar in de voor Marcel onzichtbare kist. En over locnummers gesproken... Soms werden deze bij schade beschadigd. Dat gebeurde ook eens bij een kar, waarvan Jac Nouws dacht (of deed alsof...) dat het om de 2263 ging. Van de overblijfselen had hij zodoende, met de grootst mogelijke nauwkeurigheid, weer het oorspronkelijke nummer opgeschilderd. In de middag-koffiepauze kwam Frans van der Werf niet in de kantine opdagen... Hij had het namelijk te druk met het omnummeren naar 2269...

Foto (collectie Peter Bakx †): Op de onderstaande foto heeft Peter Bakx zich in de compressorruimte van loc 2374 teruggetrokken. Eigenlijk kon je iets dergelijks (naar zijn eigen zeggen!) alleen doen wanneer je een rein geweten had. De huif schermde het uitzicht rondom immers volkomen af en het in deze positie 'ingemaakt' worden was voor anderen een 'eitje'...

Foto (collectie Peter Bakx †): Sleutelen aan een onbekende Locomotor in de werkplaats Fo. Het jaartal van de opname is 2005. De overall van monteur (Rachied Aiachi) hoort, evenals het ARBO-hek rondom de treeplanken, thuis in de NedTrain-periode.

Foto's (collectie Peter Bakx †): Of er ook dingen waren die de monteurs van Feijenoord niet voor elkaar kregen? Geen idee! In ieder geval waren ze uiterst bedreven in de kunst van het hersporen. Met een aluminium bint, wat stophout en een vijzel kregen de meeste onwillige wielen wel weer een plaatsje in het spoor...